[S-FIC]....."""TROS""".....(YunJae)



พี่จุนซู พี่ยูชอนฮะ ..... เสียงของซางมินดังลั่นไปทั่วทั้งตัวบ้าน แม้แต่ต้นเสาที่ว่าแข็งตึบยังสั่นสะท้านแทบวิ่งหนีเมื่อได้เสียงแหกปากของเด็กหนุ่มตัวยาว

ว่ายังไงบ้าง เห็นพี่แจจุงรึยัง......? จุนซูวิ่งเข้ามาหาร่างโปร่งแล้วถามอย่างร้อนรนด้วยความเป็นห่วงพี่ชาย เพราะเมื่อ 1 ปีก่อน แจจุงประสบอุบัติเหตุ และกลายเป็นคนบ้า จนต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ถ้าไม่อย่างนั้นจะเกิดเรื่อง

ใช่........ถ้าไม่ดูแลให้ดีจะเกิดเรื่อง............................

แล้วนี่ไอ้ยุนมันหายหัวไปไหนของมัน แทนที่ว่าพามาเที่ยวต่างจังหวัดมันจะอยู่กับที่กับทาง ดันหายหัวอยู่เรื่อย แล้วนี่ยังมาหายไปตอนสำคัญอีก ยูชอนที่เดินตามหลังจุนซูมาบ่นพึมพำๆ ไม่หยุด แล้วมาสุดตรงหน้าซางมินน้องชายของแฟนตัวเอง เฮ๊ย ซางมินแกไปขโมยลูกใครมาวะ?

ผวัะ............

จุนซูเท้าเอวขึ้นหลังจากที่ตบหัวแฟนตัวเองไปหมาดๆ

ไอ้หนูเน่า น้องชายฉันไม่เคยคาบของใครกินเว๊ย แล้วตอนนี้พี่ฉันก็หายไป แกยังมีอารมณ์มาคิดอะไรอกุศลอีกเหรอ เดี๋ยวมิกกี้เมาท์ก็ได้ตายคามือฉันหรอก

โอ๊ยๆ ที่รักจ๋า มิกกี้แค่ล้อเล่นเอง งั้นเราไปตามหาพี่แจจุงต่อดีกว่านะ ส่วนไอ้ยุนโฮเด็กกรุงมันจะหายหัวไปไหนก็ช่างมันเนอะ ยูชอนเข้าประจบดาร์ลิ้งพยายามเบี่ยงเบนคนรักออกจากความผิดพลาดของปากห้อยๆ

เดี๋ยวฮะ... ซางมินรีบเรียกพี่ชายทั้งสองที่กำลังเดินไปไว้ คือผมเห็นเจ้าสองตัวนี่มันร้องเพลงสันทนาการณ์แบบแปลกๆ ........เอ้า ร้องสิ ซางมินบอกเด็กน้อยทั้งสองที่เป็นลูกของคนข้างบ้านให้ร้องเพลงออกมา

จุนซูกับยูชอนที่ยืนฟังถึงกับอ้าปากเหวอที่เดียว


/
/
/
/


แจจุงครับ แจจุงทำอะไรอยู่คนเดียวครับ ให้ผมช่วยมั้ย ยุนโฮเดินเข้าไปข้างๆ ร่างบางที่นั่งเปลือยเปล่าอยู่ริมธารคนเดียว ร่างบอบบางขาวเนียนไร้ป่าชัฏ จนหาที่ติไม่ได้ โดยเฉพาะจุดลับที่เปิดเผยให้เห็นอย่างชัดเจน ทำเองหัวใจของยุนโฮเต้นไม่หยุดอยู่กับที่

จาอับย้าม แย้ย้ามเยน...... ริมฝีปากเรียวบางสีแดงจัดเอ่ยตอบเนือยๆ ยุนโฮเดินมาประชิดตัวแจจุง แล้วโอบร่างบางมากอดก่อนจะประทับจูบลงไป

อือ....... ร่างบางร้องประท้วงออกมากลับการกระทำแปลกๆ ของอีกฝ่าย แจจุงรู้สึกร้อนไปทั้งตัว แจจุงรู้สึกอึดอัด แจจุงรู้อยากได้รสจูบของยุนโฮนานๆ อะไรกัน จู่ๆ คนบ้าจะมีความรู้สึกแบบนี้ได้ยังไงกัน ยิ่งเป็นยุนโฮที่เห็นหน้ากันมาแค่ 3 สัปดาห์ด้วยแล้ว

ไม่นานนักทั้งสองก็ไปอยู่กลางลำธารตื้นใสไหลเย็น ยุนโฮปล่อยกลีบปากงามให้เป็นอิสระ แจจุงเงยใบหน้าสวยงามที่แดงก่ำขึ้นมาหาร่างสูง

ยูน......อับย้ามๆ ร่างบางยิ้มหวาน หวานเสียจนยุนโฮแทบจะละลายไปหลอมรวมกับน้ำในลำธารอยู่แล้ว

ร่างสูงระดมจูบไปทั่วทั้งเรือนร่างของแจจุง พลางมือก็พยายามถอดเสื้อผ้ากางเกงของตนเองออก แล้วดันตัวแจจุงลงกลางลำธารที่ตื้นเขิน ก่อนจะบดแน่นร่างบางไว้กับซอกโขดหินที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำอย่างไม่มีทางหนี

ยุนโฮใช้แขนรองรับตรงข้อพับขาข้างหนึ่งของร่างบาง แทบไม่มีการรั้งรอ หรือแม้แต่ประโลมเล้าอีกต่อไป เขาทนไม่ไหวแล้วในตอนนี้ ร่างสูงกระชั้นกายเข้าไปอย่างเต็มเหนี่ยว ดวงตาที่เลื่อนลอยของแจจุงเบิกโตขึ้น ยุนโฮกระชั้นกายเข้าไปอย่างหนักหน่วง มือข้างหนึ่งก็เหนี่ยวสะเอวบางๆ ของแจจุงเข้ามาหา ยุนโฮโน้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากอันเย้ายวนนั้นอีก

เมื่อปากของคนทั้งสองสัมผัสกันอีกครั้ง ฟันเขี้ยวของร่างบางก็กดลงบนริมฝีปากของยุนโฮจนห้อเลือด ในขณะเดียวกันมือเล็กๆ นั้นก็ส่งคมเล็บลงบนแผ่นหลังของร่างสูง แต่ยุนโฮหรือจะสนใจ ร่างสูงยังคงกระแทกแกนกายเข้าหาแจจุงอย่างต่อเนื่องด้วยต้นขาอันทรงพลัง

เมื่อถอนจูบออกจากกัน ยุนโฮก็พยายามสั่งให้ร่างกายของเขาชะลอการกระแทกนั้นลง แต่ยิ่งห้ามมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งปล่อยอวัยวะที่แข็งแกร่งทิ่มทะลวงใส่ร่างบางมากเท่านั้น ขณะที่แจจุงสร้างรอยแผลให้กับร่างสูง ส่วนแข็งขันของยุนโฮก็กระตุกอยู่ภายในกายของแจจุงครั้งแล้วครั้งเล่า

ยุนโฮ.......... เสียงใสเปล่งออกมา สร้างความพิศวงให้แก่ร่างสูงอย่างมาก เป็นไปได้อย่างไรที่คนบ้าจะพูดได้ชัด และให้ความรู้สึกได้ขนาดนี้ ยุนโฮรีบถอนตัวออกแม้ว่าจะยังค้างคาอยู่ก็ตาม

มือใหญ่จับประคองใบหน้าหวานสวยให้มาประชันกับหน้าตนเอง แล้วยุนโฮก็พบกับแววตาที่ดูมีความรู้สึก ไม่ว่างเปล่าไร้ความหมายเหมือนเมื่อก่อน ยุนโฮก้มลงจูบที่ริมฝีปากสีแดงจัด แล้วสอดลิ้นเข้าไป ลิ้นอุ่นๆ ของแจจุงตวัดตอบราวกับรู้ความหมาย การจูบจองคนทั้งสองเริ่มขึ้นอีกครั้ง หากแต่ครั้งนี้มันเป็นการจูบที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนหวาน ยุนโฮใช้ลิ้นเกี่ยวพันลิ้นของแจจุงอย่างอ่อนโยน ดูเหมือนว่าแจจุงคนเดิมที่ยุนโฮยังไม่รู้จักดี แจจุงคนที่มีสติครบถ้วนปกติจะกลับมาแล้ว หน้าท้องบางนุ่มของแจจุง ปลุกความเป็นชายของยุนโฮที่กำลังจะหลับให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

ร่างสูงถอนจูบที่ยาวนานออก และยกขาเรียวงามขึ้นอีกครั้ง ร่างบางกระตุกเล็กน้อยเมื่อประตูหลังเปิดทางให้ยุนโฮเป็นครั้งที่สอง แล้วร่างบางก็หลุดเสียงอุทานออกมาทันทีที่ส่วยปลายของยุนโฮเคลื่อนส่วนกล้ามเนื้อหูรูดเข้าไป ยุนโฮจับสะโพกของแจจุงไว้ ลุกล้ำด้วยสัดส่วนที่ตนเองภูมิใจ

เมื่อประตูหลังถูกรุกคืบมากขึ้นเรื่อยๆ ท่อนเนื้อที่มีขนาดใหญ่กว่าทางเข้าอยู่มากของยุนโฮเลื่อนเข้าออกเบาๆ จากนั้นก็เริ่มแรงขึ้น ทำให้แจจุงปล่อยน้ำตาออกมาเมื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวด และความรู้สึกต่างๆ

นาน............ เวลาผ่านไปหลายสิบนาที แต่ยุนโฮก็ยังโขยกสัดส่วนเข้าทิ่มแทงอย่างลึกล้ำมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วร่างบางก็กรีดเสียงร้องออกมาในที่สุด เมื่อยุนโฮกระทุ้งแรงเร็วจนเจ็บแทบจะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น ความเป็นชายของยุนโฮกระตุกอย่างรุนแรง และปล่อยน้ำรักใส่ภายในร่างกายแจจุงอย่างท่วมท้น

ยุนโฮค่อยๆ ถอนน้องรักของตนเองที่ฝังลึกอยู่ในกายร่างบางออกมาช้าๆ และประคองร่างบอบบางของแจจุงมาโอบกอดไว้ เหมือนกับกำลังอุ้มเด็กคนหนึ่งอยู่

ร่างสูงได้รู้แล้วว่า แจจุงกลับมาแล้ว................

นายชื่ออะไร......? ยุนโฮถามคนที่ยังหอบหนักอยู่ในวงแขน

จ....แจจุง.....คิมแจจุง

แจจุง นายมีอะไรจะเล่าให้ฉันฟังใช่มั้ย?

อือ...... เมื่อร่างบางครางออกมา ยุนโฮก็นิ่งฟัง เมื่อปีก่อนฉันมีครอบครัวที่อบอุ่นมาก มีพ่อมีแม่ มีจุนซูมีซางมิน มีฉัน......ห้า พฤษภาวันครอบครัว ตอนนั้นฉันอยู่มหาลัยแล้ว จุนซูกับซางมินยังอยู่มัธยม.......วันนั้นที่โรงเรียนของจุนซูกับซางมินมีงานวันครอบครัว ฉันขับรถพาพ่อกับแม่ไปร่วมงาน.........แต่ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุขึ้น......มันงงไปหมด.....ฉันกลัว........ฉ....ฉันรับ มันไม่ได้ แล้วหยาดน้ำตาใสๆ ก็ร่วงหล่นลงอาบแก้มเนียนสีชมพูระเรื่อเพราะร้องไห้

นายก็เลยไม่ยอมรับรับรู้อะไรอีก......รู้มั้ยว่าทุกคนเป็นห่วงนายมากแค่ไหน่....... ยุนโฮลูบเรือนผมสีดำขลับที่นุ่มสลวยของแจจุงเบาๆ

ต..แต่ฉันกลัว..ฮึก..ฮือๆๆ แจจุงซบลงที่อกกว้างของร่างสูง รู้สึกไว้ใจอ้อมแขนนี้อย่างบอกไม่ถูก

ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเอง...

แต่นายยังต้องเรียน

ฉันจะกลับมาหาบ่อยๆ เพราะยังไงยูชอนก็ต้องกลับมาหาจุนซูด้วย

แต่มันจะทำให้เสียการเรียน

ใครว่าล่ะ มันจะทำให้ฉันได้พักผ่อนไปในตัวต่างหาก

แต่มันเปลืองค่ารถนะ

มันจะทำให้ฉันขยันเรียนมากขึ้น จบออกมาจะได้งานดีๆ มีเงินเยอะ

แต่กลับไปกลับมามันเหนื่อยนะ

มันจะช่วยให้ฉันได้ออกกำลังกาย

แต่มันจะทำให้คนอื่นมองนายแปลกๆ

มันจะทำให้ฉันได้ใช้ชีวิตใหม่ที่แตกต่างไปจากเดิม

แต่แฟนนายอาจจะไม่พอใจ

ตอนนี้ฉันไม่มีแฟน.....แล้วก็โสดสนิทซะด้วย พอดีเลย เรื่องมันถึงขั้นนี้แล้ว เรามาคบกันดีกว่านะ.....แจจุง เรา......มาเป็นแฟนกันนะ

แต่นานเข้านายอาจจะเบื่อฉัน

คนที่เบื่อนายมีแต่คนโง่เท่านั้นแหละ......ยุนโฮคนนี้ไม่โง่หรอกนะ

แล้วทั้งสองก็ยิ้มให้กันด้วยหัวใจ หัวใจทั้งสองพองโตด้วยความรัก แล้วมันก็ไม่ใช่รักแบบลูกหมาซะด้วย แต่มันคือรักที่ก่อเกิดขึ้นจากใจ

จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ไม่ว่าอะไรนะ แต่จะบอกว่าเนื้อคู่น่ะไม่ได้มีให้แต่กลุ่มชายหญิงแท้ เพศเดียวกันก็เป็นเนื้อคู่ได้ เพราะเนื้อคู่คือความรักอันบริสุทธิ์


/
/
/
/


จ.จุนซู..ฉ...ฉันไม่ไหวแล้ว....ป..ไป...ช..ช่วยฉัน..หน่อย ยูชอนเอ่ยตะกุกตะกัก แล้วดึงจุนซูวิ่งออกไปจากพุ่มไม้ทันที ซางมินที่นั่งอยู่กับกล้องถ่ายวิดีโอมองตามอย่างงงๆ ก็จะหันความสนใจกลับไปที่จุดเดิม

มุมตรงนี้ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย ถ่ายได้ชัดแจ๋วเลย....ฮ่าๆๆ ซางมินหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวกับเจอสมบัติมหาศาล เมื่อนึกไปถึงบทเพลงที่เด็กๆ พากันร้อง


.
.
.
.
.
.


จบจ้าาาาาาา...........................


เดี๋ยวๆ อยากรู้เนื้อเพลงที่เด็กกลุ่มนั้นร้องมั้ย ถ้าอยากรู้ก็เอาไปเลยจ้า


แจจุง...แจจุง...แจจุงเป็นคนบ้าชอบแก้ผ้าเวลาอาบน้ำ
วันหนึ่งเวลาบ่ายสาม วันหนึ่งเวลาบ่ายสาม
ไปอาบน้ำกับยุนโฮ
โดนจูบ โดนลูบ โดนไล้ (ซ้ำ)
โลมา ก็แสนเจ็บใจ (ซ้ำ) อยากได้เหมือนกัน
อยากโดน(หนู)บ้าง อยากโดน(หนู)บ้าง อยากโดน(หนู)บ้าง


ปล. ถ้าอยากรู้ทำนองให้ติดต่อมาที่เบอร์นี้ค่ะ 0861949115 บอกว่าปริงให้มานะคะ